بر خواهم گشت...

قبل از آن، آخرین باری که موهایم تا سر شانه هایم بود دانش آموز دبیرستانی بودم...

اخرین شنبه قبل از آمدنم به اینجا بود... موهایم هم یک وجبی پایین تر از آرنجم... نمی دانم چرا یک دفعه تصمیم گرفتم کوتاهشان کنم مثل اخرین باری که موهایم تا سر شانه هایم بود! واکنش بقیه برای جالب بود، اول یکه می خوردند از دیدن من با موهای کوتاه و بعد می گفتند خیلی خوب است بیشتر بهت میاد! انسان های خوب زندگیم که مهربانیشان، بزرگواریشان و بودنشان در تمام طول زندگیم پشتیبان بی نظیری بوده است...

شاید اگر از تمایلم برای یک دوره زندگی در کشوری دیگر بگذریم، انگیزه ی اصلیم از آمدن به اینجا دور شدن از آدم هایی بود که زیاد دوستشان نداشتم... ولی خب تبعاتی هم داشت... جدایی از آدم هایی که خیلی دوستشان داشتم! ولی خب گاهی پا روی دلت می گذاری و برای این که حالت بهتر شود می گذاری و می گذری... بر خواهم گشت و دوباره خواهم دیدشان! ولی خب همه چیز فرق خواهد کرد...

یادداشت های پریشان من...